go to home
Εξερεύνησε / Τοπικά προιόντα / Ορυκτός πλούτος / Σμύριδα
Ορυκτός πλούτος
  • Μάρμαρο
  • Σμύριδα
  • Σχιστόλιθος
  • Ασβεστόλιθος
  • Η Νάξος αποτελεί αναμφισβήτητα το πιο εύφορο νησί των Κυκλάδων και τα προϊόντα που παράγει είναι διάσημα για την ποικιλία και την ποιότητά τους. Το νησί έχει τέτοια αυτάρκεια που δικαιολογημένα οι ντόπιοι τη χαρακτηρίζουν ευλογημένο τόπο. Ακολουθούν ανά κατηγορίες και θα έχετε την ευκαιρία να τα δοκιμάσετε και να τα συναντήσετε σε κάθε σημείο του νησιού τόσο στα χωριά που θα επισκεφθείτε όσο και στη Χώρα της Νάξου, παντού μπορείτε να ψωνίσετε και οι κάτοικοι είναι πρόθυμοι να σας τα προσφέρουν. Σμύριδα Το ορυκτό που για χρόνια αποτελούσε κύριο πλουτοπαραγωγικό αγαθό της Νάξου αλλά και της Ελλάδας γενικότερα αφού στις αρχές του 20ου αιώνα κέρδιζε πολλά χρήματα από την εξαγωγή του. Το σμυρίγλι, σύμφωνα με τους ντόπιους, βρίσκεται στα βουνά της βορειανατολικής Νάξου και το δικαίωμα της εξόρυξής του το είχαν τα 6 σμυριδοχώρια, Κόρωνος, Μέση, Σκαδό, Κεραμωτή, Απείρανθος, Δανακός. Χρησιμοποιείται ως λειαντικό μέσο για μέταλλα, γυαλί, ξύλο και αμμοβολή καθώς επίσης και ως αντιολισθητικό σε δρόμους, ράμπες εκφόρτωσης, στους διαδρόμους αεροδρομίων και στα πεζοδρόμια.

    Η εξόρυξή του συναντάται από την αρχαιότητα κιόλας που χρησίμευε με τη μορφή ακονιού ως εργαλείο τριβής στα πρωτοκυκλαδικά γλυπτά και στα κυκλαδικά ειδώλια. Η διαδικασία επίπονη,  γινόταν από ομάδες ατόμων (5-20)  που εργάζονταν στις υπόγειες στοές υπό αντίξοες συνθήκες. Αφού κουβαλούσαν με την πλάτη τους τη σμύριδα έξω από τη στοά τη μετέφεραν με ζώα ή με τα χέρια στα λιμάνια του Λιώνα και της Μουτσούνας και τη φόρτωναν στα πλοία.

    Την περίοδο 1926-1929 κατασκευάστηκε ο εναέριος σιδηρόδρομος, ένα από τα πιο μεγάλα και σημαντικά δημόσια έργα της περιόδου του μεσοπολέμου ώστε να διευκολυνθεί η εργασία των σμυριδεργατών. Με μήκος 9 χλμ από τη Στραβολαγκάδα ως τη Μουτσούνα, αγγλικής κατασκευής αποτελούνταν από 72 σιδερένιους πυλώνες που έφθαναν ως και 40μ. ύψος, 170 βαγόνια, 2 μηχανές και 7 παρατηρητήρια λειτούργησε αδιάκοπα από το 1929 ως το 1978 που διακόπηκε η λειτουργία του με τη διάνοιξη του οδικού δικτύου. Είναι χαρακτηρισμένος διατηρητέο βιομηχανικό μνημείο και εντυπωσιάζει τον επισκέπτη ακόμα και στις μέρες μας.

    Δυστυχώς όμως είναι εγκαταλελειμμένος σε διάφορα σημεία και η αποκατάστασή του χρήζει επιτακτική αφού αποτελεί κληρονομιά ολόκληρης της χώρας. Άλλωστε ο εναέριος σιδηρόδρομος και οι εγκαταστάσεις των ορυχείων έχουν αποτελέσει πηγή έμπνευσης για διάφορους καλλιτέχνες, δείγμα της δυναμικής του τόπου και των ανθρώπων που μόχθησαν.

    Σήμερα το κράτος αγοράζει από τους 500 περίπου εναπομείναντες σμυριδεργάτες περίπου 8000 τόνους και τους επιδοτεί την ασφάλιση και τα βοηθήματα ανεργίας.